Trochę z innej beczki

   Od kilku lat w okresie letnim robimy "Babski rejs na Mazury". 2 baby plus pies (czasem trzy baby), dwa tygodnie (czasem trzy). Startujemy zwykle z Warszawy, gdzie przez cały rok stoi Totem i czeka na tą jedyną właściwą chwilę, kiedy zetknie się z woda i będzie mógł ruszyć w tak dobrze znaną mu trasę. Po ponad 40 latach jej przemierzania mam wrażenie, że za chwilę popłynie tam bez naszego udziału :) Tak - Totem jest zacną i wiekową jednostką pływającą. Oto i on:

Ekomarina w Giżycku

Jezioro Nidzkie - ostatni postój

   Jak już mówiłam - start z Warszawy, następnie kawałek Wisłą, śluza na Żeraniu, kanałem na Zegrzyńskie, a potem Narew, Pisa i jesteśmy na miejscu! Trasa zajmuje nam około 3 dni, ale jakie widoki po drodze!! Jaka cisza i spokój!! No bo komu jeszcze się chce pływać rzekami na Mazury?

Śluza na Żeraniu

Wejście z Narwi na Pisę

Załoga prawie w komplecie

1/3 załogi śpi. W tle cudna Narew

   I tak po trzech dniach jesteśmy na jeziorach. Nareszcie!! Zwykle płyniemy najpierw na północ aż do Węgorzewa odwiedzając po drodze ulubione miejsca, a później na Nidzkie, gdzie zwykle spędzamy jakieś 3 dni. Ostatnia baza to Ruciane Nida, gdzie zamieniamy Totema na samochód, którym wracamy do domu. Poniżej kilka widoków z naszych poprzednich rejsów:

Jedno z niewielu wspólnych zdjęć

Perun jednak nie przejdzie na wegetarianizm

Schody do nieba

Perun i jego nowa zabawka

   Już nie mogę się doczekać!!

Zmiana kodu

   I nastał ten dzień... Zmieniła się cyferka z przodu. Nie ma to jak świętować 30 urodziny na Stacji Polarnej. Kurcze - jak sobie tak powiem na głos - "trzydzieści lat" i dalej pstro w głowie :D
Dziecięciem będąc spoglądałam z zadartą głową na 30 latków i myślałam - jacy oni dorośli, jacy mądrzy, jak wszystko wiedzą i na pewno nie popełniają błędów! Ależ ja byłam naiwna!! :D Minęło od tego czasu dobre 25 lat i teraz tak patrzę na 60 latków i myślę, że też tacy mądrzy, dorośli... :D Ciekawe czy dożyję takiego zacnego wieku i co wtedy będę myśleć. Żarty żartami, ale półkę w drogerii będzie trzeba zmienić na "30+", albo kupować rzeczy 30+ i przelewać do tych 20+. Prawda? (palcem nie będę pokazywać komu zadaję to pytanie :p)
   A na Stacji punktualnie o 00:00 było "sto lat", później przez cały dzień z różnych stron i różnymi kanałami napływały życzenia wszelakie, które sprawiły mi ogromną przyjemność. Wieczór spokojny przy smacznym jadle ( z doskonałym domkiem serowym na czele), napitkach maści różnej i podkładzie z Qurrito - KFC może się schować ;)
   I tak kolejna wiosenka za mną, kolejny rok psu w ... Tfu! Wróć! Kolejny cudowny rok pełen wrażeń, doświadczeń i przygód ;) Tak miało być! Połowa do 60. Czy to była lepsza czy gorsza połowa? Okaże się za kolejne 30 lat. Ciekawe gdzie będę je świętować ;)

Rogate bydlaki

  Tytuł sugeruje renifery w natarciu, ale nie :) Styczeń na Stacji jest jednak zdecydowanie miesiącem rogatych bydlaków, bo aż trzy osoby są spod znaku Koziorożca. Urodziny Krzysia i Edka już za nami :) Moje następne w kolejce. To teraz trochę o naszym znaku:

Zodiakalne Koziorożce to osoby ambitne i wytrwałe. Dzięki własnej pracy i stanowczości osiągają w życiu sukces.Patronem Koziorożców jest Saturn, żywiołem ziemia.

Koziorożce to osoby poważne i sympatyczne. Ich obietnicom można zaufać, nigdy nie rzucają słów na wiatr. Trudno namówić je na ryzykowne przedsięwzięcia i eskapady, potrafią realnie ocenić możliwości i dobrze zaplanować swoje działania.

Koziorożce na ogół są nieco poważniejsze od swoich rówieśników, chętnie przyjaźnią się z osobami starszymi od nich. Wewnętrzna powaga sprawia, że ludzie chętnie powierzają im odpowiedzialność. Słowo to towarzyszy im często od najmłodszych lat życia, a wiele przyjemności zarezerwowanych dla młodzieży zwyczajnie je omija.

Koziorożce zdają sobie sprawę z trudności, na jakie napotyka się w życiu i zawczasu do nich przygotowują. Chętnie się uczą i mają talent w kierunku przedmiotów ścisłych. Interesują je tylko poważne sprawy, jednak jeśli już odnajdą swoje przeznaczenie poświęcają się mu bez reszty. Artyści spod tego Znaku pozostawiają po sobie dzieła niezwykłe i ponadczasowe. Najlepiej wiedzie się Koziorożcom w zawodach związanych z pieniędzmi i ziemią. Znają wartość czasu i potrafią wycenić pracę. Mają poczucie sprawiedliwości, nie ulegają tanim sentymentom. Są doskonałymi rachmistrzami, księgowymi, planistami. Potrafią wytrwale pracować i czekać na sukces. Zwykle udaje im się zgromadzić pokaźny majątek.

W miłości są powściągliwe i szczere, nie tolerują udawania i drobnych kłamstewek. Wielkie namiętności pozornie nie wzruszają Koziorożców, z trudem mówią o swoich uczuciach. Czekają na miłość idealną i osobę, która w pełni zaakceptuje ich poważną duszę. Często największa miłość spotyka je dopiero po 30 roku życia, a wczesna młodość obfituje w kompleksy.

Prawdziwość i szczerość uczuć są dla Koziorożców najważniejsze, urodę czy bogactwo stawiają na drugim miejscu. Cenią partnerstwo i wspólnotę zainteresowań. Lubią porządek w domu, a wszelkie przejawy ekscentryzmu dziwią je i niepokoją. Są wierne, choć czasami nieco apodyktyczne. W głębi duszy są tradycjonalistami, szanują rodzinne i religijne tradycje.

   Hmm - są dobrymi rachmistrzami...

   W ogródku kolejna dynia zabiera się do kwitnienia. Jakby tak kilka w tym samym czasie zakwitło, to może by coś z tego było. Damy jej szansę.

   Dziś na obiad zjedliśmy ostatnie ziemniaki :( Przechodzimy na makaron, ryż, kaszę i jakoś będzie trzeba przerobić kilkadziesiąt paczek sterylizowanych ziemniaków. Gdyby ktoś nie wiedział co to takiego -ziemniaki sterylizowane . Na obrazku wygląda fajnie, ale smaku ziemniaka nie ma wcale. Konsystencja też pozostawia wiele do życzenia - przynajmniej tych naszych. Może mrożenie im nie pasuje? Nadawały się w miarę do jedzenia po podgrzaniu, zblendowaniu, dodaniu masła i soli. Nadawały się, co nie znaczy, że były smaczne. Może zna ktoś jakiś tajemny przepis na to cudo?

Tymczasem w moim ogródku...

   Pamiętacie jeszcze o moim ogródku? Dawno nic nie było na ten temat, bo i chwalić nie było się czym. Pomidory początkowo pięknie rosły, ale w którymś momencie zaczęły mizernieć. Listki robiły się suche na końcach i w ogóle było to wszystko jakieś ledwo żywe. Internet nie pomógł w ratunku, bo czytając fora doszłam do wniosku, że moje pomidory mają jednocześnie za ciepło i za zimno, za mało i za dużo wody, za jasno i za ciemno... Podlaliśmy je wodą z saletrą - to jedyne co nam wpadło do głowy w tych warunkach. Żadnej zmiany. Może większe stężenie? Za to z doniczki obok, po cichutku, niepostrzeżenie, wyrastała sobie dynia. W październiku robiąc zupę dyniową odzyskaliśmy kilka nasion i tak dla zabawy zostały wsadzone do doniczki. I co?

   Dynia cudnie zakwitła wnosząc odrobinę słońca w tą ciemną noc. Kwiatków zawiązało się jeszcze kilka, pozostaje teraz zaczekać na kolejny kwiat i zobaczymy, czy zamiast pomidorów będziemy mieli dynię!

Żarty się skończyły

   Moi drodzy! Dziś przed południem całkiem blisko Stacji zostały zauważone świeże ślady misia. Koniec żartów - towarzystwo przybyło! Czujność nasza zostaje wzmożona, oczy naokoło głowy. Oczywiście czekamy aż zrobi się jasno, bo wtedy nie dość, że będzie widać misie lepiej, to znacznie łatwiej będzie się robiło zdjęcia ;) A tak całkiem serio, to spotkania z niedźwiedziem polarnym nie zawsze kończą się szczęśliwie. O naszych białych misiach i spotkaniach z nimi można poczytać w najnowszym  Zew Północy . Poniżej odbicia misiowych łap na śniegu :

fot. K. Grabiec

fot. K. Grabiec

fot. K. Grabiec

Święta, święta i święty spokój :)

   Święta i po świętach. Dużo przygotowań, a potem raz, dwa i po wszystkim. Wprawdzie jeszcze wczoraj dojadaliśmy świąteczne specjały i do Sylwestra jeszcze się coś pewnie uchowa.
   Jak wyglądają Święta na Stacji Polarnej? Prawie jak w domu. Nie ma w prawdzie stania w kolejkach, pogoni za karpiem, drzewkiem czy nerwowej przedświątecznej atmosfery. Nie ma dzikich porządków, okien umyć się nie da itd. Brakowało trochę rodziny i znajomych (tych, z którymi zwykle spędza się święta), ale w dobie rozwiniętej techniki - dało się to załatwić przez telefon, skypa itp.
   Do wieczerzy zasiedliśmy o godzinie 16:00 - był opłatek, były życzenia. Niektórzy twardo próbowali każdej potrawy, która była na stole i nawet udało im się to przeżyć bez większych atrakcji ze strony układu pokarmowego. Była oczywiście choinka i prezenty. Nikt nie dostał rózgi ;) Około północy grupa 6 śmiałków wybrała się na pasterkę na Wilczka. Temperatura nie sprzyjała dłuższemu przebywaniu poza Stacją, więc odśpiewali kolędę i wrócili prędziutko :) Kolejne dwa dni minęły dość leniwie - jak to w święta - od posiłku do posiłku.
   A od wczoraj mamy nieco sympatyczniejszą temperaturę. Termometr wskazuje -4, czasami -7. Jest to zdecydowanie lepsze niż - 17 :) Ale żeby nie było nam lekko, to wiatr rozpędza się w porywach do 31 m/s. Śnieg nawet chwilami pada, ale jak zwykle tutaj - wywiewa go prawie natychmiast.
   Przed nami powitanie Nowego Roku. Czyli znowu do kuchni :D A tymczasem - porcja zdjęć z Wigilii:

W oczekiwaniu na wieczerzę ;)

   W Święta niebo rozświetliło się pięknymi zorzami :

   Tutaj natomiast mój pierwszy zorzowy timelapse. Szału nie ma, ale obiecuję, że będę pracować ;)

Życzenia

   Z okazji zbliżających się wielkimi krokami Świąt Bożego Narodzenia, życzę Wam wszystkim, hmm... Właśnie - zwykle ograniczamy się do: "zdrowia, szczęścia, pogody ducha...". Nie zapominajmy o magicznym słowie "wzajemnie" :) Fakt - są to ważne rzeczy, ale zwykle wyklepywane bez serca, czasem nie do końca szczerze. Mailami, smsami, z wykorzystaniem funkcji "wyślij do wszystkich" i "ukryta kopia do". Rozumiem - technika, łatwość wysyłania tego typu życzeń, oszczędność czasu, którego tak nam dzisiaj brakuje.

   Dopiero kiedy trafi się na koniec świata można zrozumieć, jak cenna jest możliwość spędzenia świąt z bliskimi. Oczywiście zaraz ktoś powie, że siedzimy sobie tutaj i mamy "na wszystko czas", bo nie musimy tego czy tamtego. Jasne - mamy czas. I może właśnie taka chwila zatrzymania się i przemyślenia pewnych rzeczy, każdemu z nas w życiu się przyda. 

   Życzę Wam więc, abyście znaleźli chwilę, odrobinę czasu dla siebie, swoich bliskich, na ułożenie w głowie prawdziwych i szczerych życzeń. Życzę Wam również, abyście każdego dnia znaleźli czas na radość, na uśmiech, na bezinteresowną pomoc. Nie bójcie się dążenia do upragnionego celu. Co do zdrowia - okresowe badania, to dobra rzecz. Cieszcie się jutrzejszym dniem!