Czy to już zima?

  Od kilku dni w Hornsundzie pogoda nie może się zdecydować. Raz zachwyca nas słońcem  i temperaturą w okolicach + 8, to znowu zasypuje nas śniegiem. Wczorajsza noc upłynęła pod znakiem zamieci, opadów i wszystkiego co ze śniegiem związane. Wyjście do ogródka meteo po deszczomierz podnosi poziom adrenaliny - nie ukrywam. Nie mam pojęcia jak w czasie zamieci i w ciemności zobaczyć niedźwiedzia. Liczę na Brzydala, że w razie zagrożenia da wcześniej znać.
Śnieg wyzwala w ludziach różne emocje - od zachwytu, przez nostalgię, po stwierdzenie: "znowu to białe gówno z nieba leci". I mimo, że mamy wrzesień, to wraz z pojawieniem się śniegu w Stacji da się usłyszeć nucone pod nosem kolędy :D
  Statek - podobno ma wypłynąć 23.09, więc u nas powinien pojawić się około 01.10. Rozładunek i być może szansa na wycieczkę do cywilizacji - przynajmniej na dobę. Stoiska warzywno-owocowe strzeżcie się!!
  Hodowla roślin - pomidory mają się świetnie, sałata jakaś blada i marna. Po rozsadzie w ogóle postanowiła zdechnąć... Koperek też nie przypomina koperku - blady, na dłuuuuugiej nóżce - chyba trzeba poczekać z tym wszystkim do pojawienia się lampy do doświetlania. Melisa, szczypiorek i bazylia ładnie kiełkują. Tymczasem zużyliśmy dziś do herbaty ostatnią cytrynę...
  W sobotę (13.09), w późnych godzinach nocnych, przy świetle księżyca opuściło nas kolejne grono letników. Zostało nas 19 sztuk, ale zrobiło się jakoś pusto. Może pogoda wpływa też tak na ludzi, że chowają się w pokojach. Ciemność, szarówka na zewnątrz i pogoda, która nie bardzo sprzyja wychodzeniu na zewnątrz ma też swoje dobre strony - seans filmowy do późnych godzin nocnych lub wczesnych porannych (zależnie od punktu widzenia) - bezcenny :)
A teraz jak zwykle trochę zdjęć ;) Miłego oglądania.

Futrzaki na lodowcu

Czoło lodowca

Idzie zima

Magda Rambo ;)

Noski :)

Magda i Dasia

Krajobraz się zmienia

Zimowy poranek

Popołudniowa plaża

Zawsze znajdzie się ktoś...

  ... kto powie - ja nie dam rady??

Tymek i cynamon ;)

  Niestety student opuszcza nas w najbliższym czasie. Kucharz też. Oj będzie się działo!

Wrzesień, wrzesień - gdzie ta jesień?

  Do przysyłanych stad zdjęć od znajomych z jeszcze większymi stadami grzybów już przywykłam, ale przysłanie zdjęcia z trzema rydzami było już jawnym znęcaniem się :) Tutaj bywają jakieś niemrawe grzyby - podobno nawet byli tacy, którzy je jedli i nadaj żyją, ale to jednak nie to. Może odrobinę tundra zmieniła kolor i zachodzące słońce daje więcej jesiennych barw. Ale typowych dla Polski kolorów tutaj się nie odnajdzie.
  Renifery czochrają się rogami o co popadnie - nasze umacniane śniegowskazy niestety padły pod naporem rogów (na szczęście nie wszystkie).
  Jak już wspominałam - odróżniamy noc od dnia. Noce trwają dłużej z każdym dniem, zapada już prawdziwa ciemność. W związku z tym zaczynają się dłuższe posiedzenia w Stacji - a to film jakiś, a to długie rozmowy, ale także kilkoro z nas postanowiło nauczyć się grać w pokera...

  Dasia tak się rozkręciła, że następnego dnia ograła wszystkich panów pokerzystów :)

  W tym tygodniu za oknem powiało grozą. Polarną grozą. Konkretnie - spadł pierwszy śnieg. Po 2 godzinach nie było już po nim śladu, ale wszyscy z radością patrzyli na spadające płatki. Ciekawe kiedy nam przejdzie :)

  W ostatnich dniach z prośbą zwrócił się też kwartalnik "Zew Północy". Poprosili o przybicie na kartkach dla prenumeratorów stacyjnych pieczątek. Bo każdy z prenumeratorów z kolejnym numerem dostaje jakiś gadżet z serii "dotknij północy" - kamyki z plaży, popiół z wulkanu itp. Zależy o czym jest tekst. A że w kolejnym ma być o naszej Stacji, to gadżetem ma być kartka z pieczątką. Siedziałam więc niczym pani na poczcie i przybijałam w sumie 1800 pieczątek. O takich:

  Hodowla pomidorów i sałaty - wszystko po wysianiu zaczęło ładnie i szybko kiełkować. Jeden gatunek sałaty na razie nie ruszył. Dosiałam również szczypiorek i koperek. W niedzielę będę mieć już pokój do hodowania zieleniny, a lampa z żarówką na wzrost i kwitnienie przypłynie... Pytanie tylko kiedy, bo dziś wypłynięcie statku przesunęło się o kolejny tydzień :) Zastanawiam się czy kiełkująca sałata zawsze jest na takich długich nóżkach czy tylko moja z powodu braku światła. Muszę też doczytać kiedy przesadzić ją do większych doniczek, bo odpowiedź na to pytanie udało mi się odnaleźć tylko w kwestii pomidorów.

Stacja powoli pustoszeje

  Wrzesień to taki czas, kiedy ze Stacji wyjeżdżają ostatni letnicy. Tegoroczny wrzesień pod tym względem jest nietypowy, gdyż zepsuł się nasz statek - Horyzont - w związku z czym jest duże opóźnienie w wywożeniu letników. Komunikacją zastępczą jest Eltanin i samolot. W taki własnie sposób opuściło nas w nocy z soboty na niedzielę 7 osób. Uroniliśmy kilka łez, a przy stole zaczęliśmy spożywać posiłki w jednej turze. Przed wyjazdem odbyło się jak zawsze pożegnanie grupy opuszczającej Stację połączone wyjątkowo z urodzinami jednego z wyjeżdżających. Urodziny w takiej scenerii to przeżycie zostające na długo w pamięci. Umieszczę tutaj tylko jedno zdjęcie, które w zasadzie mówi wszystko o tym wydarzeniu:

  Jak już wcześniej pisałam, wrzesień to czas, kiedy pojawiają się pierwsze wschody i zachody słońca, a także zapada ciemność. Pojawiają się typowe dla wschodu i zachodu słońca kolory na niebie. My jednak najbardziej czekamy na zorzę. Z racji, że statek się opóźnia, to może i fragment letniej ekipy będzie miał szansę zobaczyć to zjawisko. Tymczasem musimy zadowolić się takimi widokami:

  Noce powoli robią się już chłodne. Dziś w nocy nawet na kałużach pojawiła się cienka warstwa lodu. Ale za dnia możemy się jeszcze cieszyć pięknym słońcem i widokami.

  Ze spacerów niezmiernie cieszą się również nasze stacyjne futrzaki:

Joł! Jestem Brzydal ;)

Chłodzenie łapek według Ragny

Relaks na plaży

A byłam takim normalnym pieskiem

  Tylko gęsi chyba nie wycelowały we właściwy zbiornik wodny:

  Za to Krzysiek znalazł nową, duuuużą zabawkę :)

Siedź!! ;)

I tak nastał wrzesień

  Sierpień zakończyliśmy chrztem polarnym, a następnie odbyło się "Beach party -Banachówka", czyli pożegnanie lata. Był grill, były transparenty i motywy kwiatowe. Ba! Była nawet dyskotekowa kula zrobiona z płyt kompaktowych! Ale - był tez mecz otwarcia Mistrzostw Świata w Siatkówce :) Dla każdego coś miłego.
  Jak już wspominałam - zostaliśmy oficjalnie polarnikami. Ekipa XXXVII Wyprawy Polarnej, w skład której wchodzą nowi i starzy polarnicy prezentuje się tak:

W kolorze prezentujemy się równie dobrze:

  Po ogromnej sierpniowej suszy, w czasie której pobiliśmy rekord godzin ze słońcem - mieliśmy ich aż 212,7 - powoli nastaje typowa Hornsundzka pogoda - wieje i leje.

Spękana tundra w ogródku meteorologicznym

  W sumie cieszymy się z deszczu, bo oddaliła nam się na chwilę groza polarna w postaci mycia się raz w tygodniu. Ale o takich popołudniach chyba już tylko będziemy marzyć:

  Nadchodząca jesień ma też swoje dobre strony (poza tym, że w Stacji zrobi się luźniej - o ile naprawią w miarę szybko Horyzonta, któremu zapowiada się przynajmniej 2 tygodnie spóźnienia). Jedną z dobrych stron są piękne kolory pojawiające się na niebie:

A także pierwszy świeży śnieg, który zabielił szczyty okolicznych gór:

  Wrzesień, to także czas, kiedy renifery zrzucają scypuł, czyli obumierającą, ochronną warstwę skórną, porośniętą drobną sierścią, która pokrywa poroże. Wyglądają wtedy średnio apetycznie. A do tego drapiąc się tymi rogami o wszystkie nasze możliwe sprzęty robią nam nieco dodatkowej pracy, bo albo przewracają to o co się drapią, albo plączą się w linki od masztów i trzeba je wyciągać itd. Ale i tak są uroczę :)

  A najchętniej drapią się o nasze śniegowskazy, które na to konto poszliśmy zamocować mocniej. Już widzę te komentarze czochrających się reniferów: Oooooo, nareszcie człowieki pomyślały i porządnie postawiły słupki!

  Dwa dni temu dokonaliśmy z Krzyśkiem wysiewu pomidorów. Na opakowaniach napisane, że zbiór owoców po 16-22 tygodniach. Idealnie by się złożyło, bo mniej więcej w tym czasie skończą się świeże, które przypłyną Horyzontem. O ile w ogóle uda mi się doprowadzić do momentu zawiązania się owoców. I tu niestety okazało się, że zapomniałam kupić wersję koktajlową :( A te już raz udało mi się wyhodować. I o nawozie w płynie tez nie pomyślałam :( Chyba będzie trzeba zebrać gęsie kupy. Cóż - zobaczymy jak pójdzie z normalnymi odmianami. Na razie kiełkują w ... probówkach, których nadmiar mieliśmy w aptece. A później zostaną przesadzone do większych doniczek i ustawione w pokoju, w który stanie także lampa przyspieszająca wzrost i kwitnienie roślin. Jak już przesadzę je z probówek do dużej doniczki, to wysiejemy nową partię żeby mieć co jakiś czas świeżą dostawę pomidorków. Wysiany został także koperek, bazylia, melisa i sałata :) Normalnie ogródek działkowy!! Szkoda tylko, że nie można tak mieć kawałka lasu sosnowego z podgrzybkami :(