Jest zima - jest zabawa!

  Iglo jeszcze nie powstało, ale na pewno się pojawi - jak tylko opady i temperatura pozwolą. W przerwach między jedną śnieżycą a drugą, mniejszą lub większą zamiecią wychylamy głowy ze Stacji. Przy okazji wyjścia nad wodę - celem zmierzenia temperatury wody - staram się zabierać ze sobą futrzaki. Każdy, nawet najmniejszy spacer bardzo je cieszy, a jak dodatkowo dam się wciągnąć w ich zabawy, to...

  A potem wracamy do Stacji i przed wejściem czeka taki obrazek:

  Jak już mówiłam - dziwne są reakcje na tutejszy śnieg ;)

Czy to już zima?

  Od kilku dni w Hornsundzie pogoda nie może się zdecydować. Raz zachwyca nas słońcem  i temperaturą w okolicach + 8, to znowu zasypuje nas śniegiem. Wczorajsza noc upłynęła pod znakiem zamieci, opadów i wszystkiego co ze śniegiem związane. Wyjście do ogródka meteo po deszczomierz podnosi poziom adrenaliny - nie ukrywam. Nie mam pojęcia jak w czasie zamieci i w ciemności zobaczyć niedźwiedzia. Liczę na Brzydala, że w razie zagrożenia da wcześniej znać.
Śnieg wyzwala w ludziach różne emocje - od zachwytu, przez nostalgię, po stwierdzenie: "znowu to białe gówno z nieba leci". I mimo, że mamy wrzesień, to wraz z pojawieniem się śniegu w Stacji da się usłyszeć nucone pod nosem kolędy :D
  Statek - podobno ma wypłynąć 23.09, więc u nas powinien pojawić się około 01.10. Rozładunek i być może szansa na wycieczkę do cywilizacji - przynajmniej na dobę. Stoiska warzywno-owocowe strzeżcie się!!
  Hodowla roślin - pomidory mają się świetnie, sałata jakaś blada i marna. Po rozsadzie w ogóle postanowiła zdechnąć... Koperek też nie przypomina koperku - blady, na dłuuuuugiej nóżce - chyba trzeba poczekać z tym wszystkim do pojawienia się lampy do doświetlania. Melisa, szczypiorek i bazylia ładnie kiełkują. Tymczasem zużyliśmy dziś do herbaty ostatnią cytrynę...
  W sobotę (13.09), w późnych godzinach nocnych, przy świetle księżyca opuściło nas kolejne grono letników. Zostało nas 19 sztuk, ale zrobiło się jakoś pusto. Może pogoda wpływa też tak na ludzi, że chowają się w pokojach. Ciemność, szarówka na zewnątrz i pogoda, która nie bardzo sprzyja wychodzeniu na zewnątrz ma też swoje dobre strony - seans filmowy do późnych godzin nocnych lub wczesnych porannych (zależnie od punktu widzenia) - bezcenny :)
A teraz jak zwykle trochę zdjęć ;) Miłego oglądania.

Futrzaki na lodowcu

Czoło lodowca

Idzie zima

Magda Rambo ;)

Noski :)

Magda i Dasia

Krajobraz się zmienia

Zimowy poranek

Popołudniowa plaża

Zawsze znajdzie się ktoś...

  ... kto powie - ja nie dam rady??

Tymek i cynamon ;)

  Niestety student opuszcza nas w najbliższym czasie. Kucharz też. Oj będzie się działo!

Wrzesień, wrzesień - gdzie ta jesień?

  Do przysyłanych stad zdjęć od znajomych z jeszcze większymi stadami grzybów już przywykłam, ale przysłanie zdjęcia z trzema rydzami było już jawnym znęcaniem się :) Tutaj bywają jakieś niemrawe grzyby - podobno nawet byli tacy, którzy je jedli i nadaj żyją, ale to jednak nie to. Może odrobinę tundra zmieniła kolor i zachodzące słońce daje więcej jesiennych barw. Ale typowych dla Polski kolorów tutaj się nie odnajdzie.
  Renifery czochrają się rogami o co popadnie - nasze umacniane śniegowskazy niestety padły pod naporem rogów (na szczęście nie wszystkie).
  Jak już wspominałam - odróżniamy noc od dnia. Noce trwają dłużej z każdym dniem, zapada już prawdziwa ciemność. W związku z tym zaczynają się dłuższe posiedzenia w Stacji - a to film jakiś, a to długie rozmowy, ale także kilkoro z nas postanowiło nauczyć się grać w pokera...

  Dasia tak się rozkręciła, że następnego dnia ograła wszystkich panów pokerzystów :)

  W tym tygodniu za oknem powiało grozą. Polarną grozą. Konkretnie - spadł pierwszy śnieg. Po 2 godzinach nie było już po nim śladu, ale wszyscy z radością patrzyli na spadające płatki. Ciekawe kiedy nam przejdzie :)

  W ostatnich dniach z prośbą zwrócił się też kwartalnik "Zew Północy". Poprosili o przybicie na kartkach dla prenumeratorów stacyjnych pieczątek. Bo każdy z prenumeratorów z kolejnym numerem dostaje jakiś gadżet z serii "dotknij północy" - kamyki z plaży, popiół z wulkanu itp. Zależy o czym jest tekst. A że w kolejnym ma być o naszej Stacji, to gadżetem ma być kartka z pieczątką. Siedziałam więc niczym pani na poczcie i przybijałam w sumie 1800 pieczątek. O takich:

  Hodowla pomidorów i sałaty - wszystko po wysianiu zaczęło ładnie i szybko kiełkować. Jeden gatunek sałaty na razie nie ruszył. Dosiałam również szczypiorek i koperek. W niedzielę będę mieć już pokój do hodowania zieleniny, a lampa z żarówką na wzrost i kwitnienie przypłynie... Pytanie tylko kiedy, bo dziś wypłynięcie statku przesunęło się o kolejny tydzień :) Zastanawiam się czy kiełkująca sałata zawsze jest na takich długich nóżkach czy tylko moja z powodu braku światła. Muszę też doczytać kiedy przesadzić ją do większych doniczek, bo odpowiedź na to pytanie udało mi się odnaleźć tylko w kwestii pomidorów.

Stacja powoli pustoszeje

  Wrzesień to taki czas, kiedy ze Stacji wyjeżdżają ostatni letnicy. Tegoroczny wrzesień pod tym względem jest nietypowy, gdyż zepsuł się nasz statek - Horyzont - w związku z czym jest duże opóźnienie w wywożeniu letników. Komunikacją zastępczą jest Eltanin i samolot. W taki własnie sposób opuściło nas w nocy z soboty na niedzielę 7 osób. Uroniliśmy kilka łez, a przy stole zaczęliśmy spożywać posiłki w jednej turze. Przed wyjazdem odbyło się jak zawsze pożegnanie grupy opuszczającej Stację połączone wyjątkowo z urodzinami jednego z wyjeżdżających. Urodziny w takiej scenerii to przeżycie zostające na długo w pamięci. Umieszczę tutaj tylko jedno zdjęcie, które w zasadzie mówi wszystko o tym wydarzeniu:

  Jak już wcześniej pisałam, wrzesień to czas, kiedy pojawiają się pierwsze wschody i zachody słońca, a także zapada ciemność. Pojawiają się typowe dla wschodu i zachodu słońca kolory na niebie. My jednak najbardziej czekamy na zorzę. Z racji, że statek się opóźnia, to może i fragment letniej ekipy będzie miał szansę zobaczyć to zjawisko. Tymczasem musimy zadowolić się takimi widokami:

  Noce powoli robią się już chłodne. Dziś w nocy nawet na kałużach pojawiła się cienka warstwa lodu. Ale za dnia możemy się jeszcze cieszyć pięknym słońcem i widokami.

  Ze spacerów niezmiernie cieszą się również nasze stacyjne futrzaki:

Joł! Jestem Brzydal ;)

Chłodzenie łapek według Ragny

Relaks na plaży

A byłam takim normalnym pieskiem

  Tylko gęsi chyba nie wycelowały we właściwy zbiornik wodny:

  Za to Krzysiek znalazł nową, duuuużą zabawkę :)

Siedź!! ;)