Longyearbyen

   Kolejny raz udało mi się odwiedzić Longyearbyen. Tym razem próbowałam się dostać do stomatologa, ale opór materii był zbyt wielki... Pacjenci zapisani od 2 miesięcy, pani doktor ma małe dzieci i nie zostanie po godzinach. Prośby, błagania i tłumaczenie, że będę przez kolejne 10 miesięcy odcięta od wszelkiej pomocy, rzeczywistości, a w Lyr jestem tylko 3 dni - też nie dały oczekiwanego rezultatu. No cóż - poszłam wznosić modły do kościoła, bo cóż mi zostało... Oby złamana ósemka nie zaczęła się wygłupiać przed powrotem do Polski.
 
   Longyearbyen jak zwykle zachwyciło mnie widokami i ogólnym klimatem jaki tam panuje. Śmiesznie jest spotykać znajomych ludzi na końcu świata, którzy mimo pojedynczych spotkań witają się z uśmiechem i swoim: " haluuu" :) Nawet udało mi się spotkanie z panią fizjoterapeutką, która ratowała moją szyję w zeszłym sezonie.

Podczas pobytu i oczekiwania na ewentualną wizytę u stomatologa udało mi się odwiedzić lokalne muzea na UNISie oraz Muzeum Ekspedycji Polarnych. Polecam szczególnie to drugie!

W muzeum na UNISie można wypocząć na legowisku z foczych skór.

A do tego wszystkiego udało mi się spełnić dwa marzenia w jeden dzień, czyli zrobić trening biegowy i pływacki na końcu świata. O ile bieganie przy silnym wietrze było mało przyjemne, o tyle pusty basen i sauna były cudownym zakończeniem dnia!!

Prawie jak na Kasprowym :)

W środę wieczorem nastąpił koniec cywilizacji na najbliższe 10 miesięcy. Wsiadłam na statek i ruszyłam na swój koniec świata :)

Na koniec zdjęcie, które mnie bardzo rozbawiło, czyli my - turyści :D

Lisie sprawy

   Powoli nadchodzi jesień, a to oznacza, że w okolicy Stacji w poszukiwaniu pożywienia zaczynają pojawiać się lisy. Lokalna stołówka wyfrunęła z gniazd, więc futrzaki zaczynają szukać innego źródła pożywienia. A to psy zostawią coś w miskach, a to nieopatrznie ktoś zostawi otwarte drzwi na halę i można się rozgościć w psiej karmie itp. Dzięki temu, że lisy kręcą się w pobliżu możemy obserwować ich poczynania, zmianę futra itd. Poniżej kilka ujęć z Borysem - przyznajcie, że jest uroczy :)

Zachód słońca nad "Horyzontem II"

   Nie, nie - aż tak spektakularnie jak w temacie to nie było. Faktem jest, że zaczęło u nas zachodzić słońce i powolutku zmierzamy do "normalności", czyli posiadania dnia i nocy. Ale do tego - jeszcze trochę.
   Dzień przed "Horyzontem II" mieliśmy okazję przypomnieć sobie wszystkie zasady posługiwania się bronią - jest to ważny element zważywszy na to, że z bronią poruszamy się tutaj codziennie.

23.08 przed 3 nad ranem nasz statek rzucił kotwicę i od rana rozpoczęliśmy przeładunek towarów. Nie obyło się bez przygód, ale ostatecznie udało się wszystko wyładować i załadować.

W przypłynięciu statku jest trochę magii, bo przychodzą do nas paczki z różnymi gadżetami. To trochę jak przyspieszone święta :)

Jędrzej - dzięki za miodek!

Ufff - jest wiaderko na kawę :D

   Statek stał u nas 3 dni, a następnie udał się do Longyearbyen, Ny - Alesundu, ponownie do Longyearbyen i 29.08 wrócił do Hornsundu. Ale o tym w kolejnych postach :)

Cisza przed burzą

   Stacja powoli pustoszeje. Dziś wyjeżdżają kolejni goście i poza naszym składem letnio - zimowym zostają tylko dwie osoby. Ale to cisza przed burzą. Im bliżej przypłynięcia naszego statku - tym w Stacji będzie większy tłum. A przed samym statkiem, to już jak za starych czasów się zapowiada - pełna chata :) Zwykle wtedy dużo się dzieje, wszędzie jest wszystkich i wszystkiego pełno. Można podglądać ciekawe rzeczy, które grupy letnie robią tutaj w terenie. Obserwacja ptaków, klasyfikacja roślin, podsłuchiwanie dźwięków lodu, nurkowanie - każdy znajdzie coś co go zainteresuje. A później oni wszyscy wyjeżdżają i w Stacji nastaje cisza, wszystko zwalnia, sprzątania i zmywania jakby mniej... To wyraźny znak, że nadchodzi jesień i początek właściwego "zimowania". Ale do tego momentu - jeszcze kilka tygodni!

   Tymczasem rozpoczęłam batalię z ubezpieczeniem. Muszę utrzymać statystyki wyprawowe i wybieram się do stomatologa w Longyearbyen :) Tak - wiem - ja i potrzeba wizyty u stomatologa brzmi dziwnie. Ale moja ósemka, to już stały powód takich wizyt :D Ubezpieczenie tym razem mam w Axa Direct. PZU już mi nie będzie kazało wracać transportem publicznym z Lyr jak ostatnio :D Tu dla odmiany znowu są nieścisłości co do treści naszej umowy, ale szybki skan wysłany do biura obsługi pozwolił uniknąć takich atrakcji jak poprzednim razem. Tak czy inaczej szpital w Lyr nadal nie przewiduje rozliczeń bezgotówkowych i za usługę najpierw trzeba zapłacić, a potem ubezpieczycielowi wysłać rachunek. Zobaczymy w okolicy 27.08.

   W ostatnich dniach mieliśmy też pierwszą w tym roku wizytę niedźwiedzia. Sytuacja dość typowa - Sławek z Marcinem siedzą w pokoju, coś tam komputerowego robią, Sławek patrzy za okno, patrzy i mówi: "O kurwa! Niedźwiedź!". Jak mówię - klasyk :)

Ładne widoczki oczywiście też się pojawiły w ostatnich dniach:

To już prawie dwa miesiące!

   Czas niby wolno, ale jednak płynie. Zawsze. Jeszcze nikt nie wymyślił co zrobić żeby płynął wolniej lub szybciej. A czasami bardzo by się to przydało.

   Na Stacji życie toczy się swoim torem. 8:00 śniadanie, później każdy rozchodzi się do swoich zajęć, 14:00 obiad i powoli, powoli zmierzamy do końca dnia. Obecnie na Stacji ciągle jest ktoś poza członkami Wyprawy. Goście z różnych krajów reprezentujący różne dziedziny naukowe. Dzięki temu czas, w którym zmierzamy do końca dnia chwilami jest wypełniony ciekawymi opowieściami, prezentacjami itp. Ostatnio Grant Deane opowiadał o bąbelkach :) Nie mam na myśli opowieści o małych dzieciach, ale o wszelkich bąbelkach z powietrzem na świecie. A głównie w lodzie i wodzie. Na Stacji Grant zajmuje się już 5 sezon badaniem bąbelków zamkniętych w lodzie. Przez godzinę opowiadał nam skąd takie bąbelki, pokazywał zdjęcia, dźwięki i zaraził nas troszkę swoim uwielbieniem do bąbelkowych działań. Zupełnie inaczej patrzymy teraz na lód, który strzela nam w szklance :) Dziś natomiast Kasia i Darek będą nam opowiadali o Alczykach.
 
   Za kilkanaście dni (15.08), z Gdyni wyrusza do nas statek "Horyzont II". Co to oznacza? Po pierwsze - ostatnia szansa na wysłanie mi paczki przed zimą ;) Gdyby komuś wpadła taka myśl, to po opatrzeniu przesyłki moim imieniem i nazwiskiem w widocznym miejscu należy ją nadać na adres:

Naviga Krzysztof Makowski Sp.z.o.o.

ul. Antoniego Hryniewickiego 10/74

81-340 Gdynia

tel. 609342800

Po drugie - przyjadą warzywa i owoce!! Po trzecie - czeka nas kolejny ciężki czas - rozładunek. Po czwarte - Horyzont w Hornsundzie oznacza koniec sezonu letniego. Grupa letnia pod koniec sierpnia wsiada na pokład i wraca do Polski.

   Na koniec jak zawsze kilka widoczków :)