czwartek, 29 sierpnia 2019

Zachód słońca nad "Horyzontem II"

   Nie, nie - aż tak spektakularnie jak w temacie to nie było. Faktem jest, że zaczęło u nas zachodzić słońce i powolutku zmierzamy do "normalności", czyli posiadania dnia i nocy. Ale do tego - jeszcze trochę.
   Dzień przed "Horyzontem II" mieliśmy okazję przypomnieć sobie wszystkie zasady posługiwania się bronią - jest to ważny element zważywszy na to, że z bronią poruszamy się tutaj codziennie.




23.08 przed 3 nad ranem nasz statek rzucił kotwicę i od rana rozpoczęliśmy przeładunek towarów. Nie obyło się bez przygód, ale ostatecznie udało się wszystko wyładować i załadować.



W przypłynięciu statku jest trochę magii, bo przychodzą do nas paczki z różnymi gadżetami. To trochę jak przyspieszone święta :)

Jędrzej - dzięki za miodek!

Ufff - jest wiaderko na kawę :D

   Statek stał u nas 3 dni, a następnie udał się do Longyearbyen, Ny - Alesundu, ponownie do Longyearbyen i 29.08 wrócił do Hornsundu. Ale o tym w kolejnych postach :)


czwartek, 8 sierpnia 2019

Cisza przed burzą

   Stacja powoli pustoszeje. Dziś wyjeżdżają kolejni goście i poza naszym składem letnio - zimowym zostają tylko dwie osoby. Ale to cisza przed burzą. Im bliżej przypłynięcia naszego statku - tym w Stacji będzie większy tłum. A przed samym statkiem, to już jak za starych czasów się zapowiada - pełna chata :) Zwykle wtedy dużo się dzieje, wszędzie jest wszystkich i wszystkiego pełno. Można podglądać ciekawe rzeczy, które grupy letnie robią tutaj w terenie. Obserwacja ptaków, klasyfikacja roślin, podsłuchiwanie dźwięków lodu, nurkowanie - każdy znajdzie coś co go zainteresuje. A później oni wszyscy wyjeżdżają i w Stacji nastaje cisza, wszystko zwalnia, sprzątania i zmywania jakby mniej... To wyraźny znak, że nadchodzi jesień i początek właściwego "zimowania". Ale do tego momentu - jeszcze kilka tygodni!

   Tymczasem rozpoczęłam batalię z ubezpieczeniem. Muszę utrzymać statystyki wyprawowe i wybieram się do stomatologa w Longyearbyen :) Tak - wiem - ja i potrzeba wizyty u stomatologa brzmi dziwnie. Ale moja ósemka, to już stały powód takich wizyt :D Ubezpieczenie tym razem mam w Axa Direct. PZU już mi nie będzie kazało wracać transportem publicznym z Lyr jak ostatnio :D Tu dla odmiany znowu są nieścisłości co do treści naszej umowy, ale szybki skan wysłany do biura obsługi pozwolił uniknąć takich atrakcji jak poprzednim razem. Tak czy inaczej szpital w Lyr nadal nie przewiduje rozliczeń bezgotówkowych i za usługę najpierw trzeba zapłacić, a potem ubezpieczycielowi wysłać rachunek. Zobaczymy w okolicy 27.08.

   W ostatnich dniach mieliśmy też pierwszą w tym roku wizytę niedźwiedzia. Sytuacja dość typowa - Sławek z Marcinem siedzą w pokoju, coś tam komputerowego robią, Sławek patrzy za okno, patrzy i mówi: "O kurwa! Niedźwiedź!". Jak mówię - klasyk :)





Ładne widoczki oczywiście też się pojawiły w ostatnich dniach:








sobota, 3 sierpnia 2019

To już prawie dwa miesiące!

   Czas niby wolno, ale jednak płynie. Zawsze. Jeszcze nikt nie wymyślił co zrobić żeby płynął wolniej lub szybciej. A czasami bardzo by się to przydało.

   Na Stacji życie toczy się swoim torem. 8:00 śniadanie, później każdy rozchodzi się do swoich zajęć, 14:00 obiad i powoli, powoli zmierzamy do końca dnia. Obecnie na Stacji ciągle jest ktoś poza członkami Wyprawy. Goście z różnych krajów reprezentujący różne dziedziny naukowe. Dzięki temu czas, w którym zmierzamy do końca dnia chwilami jest wypełniony ciekawymi opowieściami, prezentacjami itp. Ostatnio Grant Deane opowiadał o bąbelkach :) Nie mam na myśli opowieści o małych dzieciach, ale o wszelkich bąbelkach z powietrzem na świecie. A głównie w lodzie i wodzie. Na Stacji Grant zajmuje się już 5 sezon badaniem bąbelków zamkniętych w lodzie. Przez godzinę opowiadał nam skąd takie bąbelki, pokazywał zdjęcia, dźwięki i zaraził nas troszkę swoim uwielbieniem do bąbelkowych działań. Zupełnie inaczej patrzymy teraz na lód, który strzela nam w szklance :) Dziś natomiast Kasia i Darek będą nam opowiadali o Alczykach.
 
   Za kilkanaście dni (15.08), z Gdyni wyrusza do nas statek "Horyzont II". Co to oznacza? Po pierwsze - ostatnia szansa na wysłanie mi paczki przed zimą ;) Gdyby komuś wpadła taka myśl, to po opatrzeniu przesyłki moim imieniem i nazwiskiem w widocznym miejscu należy ją nadać na adres:

Naviga Krzysztof Makowski Sp.z.o.o.
ul. Antoniego Hryniewickiego 10/74
81-340 Gdynia
tel. 609342800

Po drugie - przyjadą warzywa i owoce!! Po trzecie - czeka nas kolejny ciężki czas - rozładunek. Po czwarte - Horyzont w Hornsundzie oznacza koniec sezonu letniego. Grupa letnia pod koniec sierpnia wsiada na pokład i wraca do Polski.

   Na koniec jak zawsze kilka widoczków :)






poniedziałek, 22 lipca 2019

Przyrodniczy upływ czasu

   Siedzimy sobie, nic się nie dzieje. Czy aby na pewno? Momentami wydaje się, że czas stoi  w miejscu. A tu nic bardziej mylnego. Nie tylko datownik w zegarku świadczy o tym, że czas upływa, ale także obserwacja okolicznej fauny i flory doskonale może to uzmysłowić. Roślinki zmieniają kolor, futrzaki zmieniają futra ( i psy i lisy mam na myśli), a ptactwo rośnie jak na drożdżach. Alczyki mają już pierwsze pisklęta, a nasze gąski całymi stadami prowadzają swoje potomstwo po okolicy. 





Stacyjne futrzaki też staram się obierać z futra, bo zrzucają dramatyczne ilości. Szczególnie Putiś. Yuki jest bardzo oszczędna w tym temacie. Za to do przytulania jest pierwsza!



Ostatnie dni upłynęły pod znakiem dość parszywej pogody - szaro, wstrętnie, mżawka. Fuj generalnie. Nic tylko zakopać się pod kołdrą i wyjść razem ze słońcem.



 Ale robota sama się niestety nie zrobi. Poza klasyczną pracą kierowniczo - meteorologiczną wzięłam sobie na głowę jeszcze odrobinę roboty komputerowej. Tak żeby już na pewno nie mieć czasu na głupoty :) Oczywiście nadal w to wszystko wpisane są treningi pod okiem Wojtka i Piotrka. Nie da się ukryć, że miniony tydzień, a szczególnie jego ostatnie dwa dni dały mi się dość mocno we znaki. Ale - nikt nie mówił, że będzie łatwo :) Za to jest cień szansy, że przestanę umierać w pomieszczeniu z rowerem i bieżnią. Na wentylację szans nie ma, ale może uda się klimatyzacja...
W temacie rowerowych atrakcji udało mi się - rzutem na taśmę - wygrać moje pierwsze w życiu rowerowe skarpety :D Konkurs fotograficzny zorganizowany przez Volveno. Tytuł "kreatywny weekend z rowerem". Pffff - no wiadomo, które zdjęcie poszło ;)


poniedziałek, 15 lipca 2019

Weekend pełen niespodzianek

   Kolejny weekend za mną. Pogoda dopisała, więc była okazja do wyjścia w teren nie tylko do pracy.
 
   Zanim jednak o wyjściu w teren, to najpierw o ciekawej wizycie. Odwiedził nas okręt Norweskiej Straży Wybrzeża - KV Nordkapp. Załoga zupełnie towarzysko przyszła na kawę - jeszcze nigdy nie byli na Stacji. A że pogoda dopisywała i byli w okolicy, to postanowili skorzystać z okazji. Jeśli ktoś pamięta posty z poprzedniej Wyprawy, to był to siostrzany okręt naszych grudniowych nurkow. Poprzednim razem bardzo chcieliśmy zobaczyć okręt z bliska - nie udało się. Ale tym razem... :)

Załoga KV Nordkapp













KV Nordkapp

Natomiast w niedzielę korzystając z jeszcze ładniejszej pogody wybraliśmy się na wycieczkę do skalnego miasta na drugą stronę fiordu. To urokliwe miejsce charakteryzuje się występowaniem wielkich, samotnie stojących głazów. Jest tam też niewielki wodospad.





Mazur nie ma, ale też jest zajebiście ;)

Tam patrzeć!

Magnus Zaremba w całej okazałości

W Marcinowych okularach :)

Cuda ze sklanego miasta